Writers BlogGéén orgie in mijn keuken!

De volgende ochtend vraag ik aan mijn jongste waar de huissleutel ligt. “Bij de fruitvliegjes”, antwoordt ‘ie.
Ai. Op elk wijnglas zitten minstens 16 fruitvliegjes en onderin de saladeschaal zie ik er nog eens 37. En wanneer ik een handje broodkruimels in de prullenbak kieper, zwermen ze met grossen tegelijk naar buiten, handig de huissleutel ontwijkend die ernaast ligt.

Kak

“Wat vind je eigenlijk zo erg aan fruitvliegjes?”, vraagt mijn oudste.
Hij ziet het probleem niet zo. Ik wel. Ik hou niet van dat gevlieg in mijn keuken. Maar wat ze doen als ze niet vliegen, is nog veel erger. Ze schransen m’n eten op of zijn bezig met allerlei sexuele activiteiten. In mijn keuken.

Als ik er niet snel genoeg bij ben, vermenigvuldigen ze zich als een malle. De vrouwtjesvlieg legt dagelijks eitjes, soms wel twee weken achter elkaar. Daarna is het hek van de dam. Na 24 uur kruipen er larven uit de eitjes die zich vier dagen lang vol vreten aan alles wat zoet of overrijp is. Weer vier dagen later ontpoppen ze zich tot fruitvlieg. En dan is het aftellen. Want al na 12 uur zijn ze volwassen en gaan de vrouwtjes eitjes leggen.

Wat ik nodig heb, is een aanvalsplan

En dan het liefst een plan voor mensen zoals ik, met een neiging tot huishoudelijke luiheid. Ik klap mijn laptop open. Op allerlei websites lees ik dezelfde tip: bewaar al het eten in afsluitbare bakken of in de koelkast en laat vooral geen etensresten slingeren.

Dat zal ongetwijfeld werken, maar met twee kinderen in huis een utopie. Mijn jongens maken smoothies waarna de kiwipitjes en stukjes sinaasappel tot op het plafonds zitten. Ranjabekers laten kringen achter op vensterbanken en hagelslag stuitert per definitie van hun bord op de grond. Mijn vaatdoekje draait overuren en dan nog mis ik de helft.

Door de naar de andere tips. Die gaan over mengsels waar je fruitvliegjes mee kunt vangen. Bakkersgist gemengd met water of bruin bier met suiker. Maar een simpel glaasje port, citroensap of ranja schijnt ook te werken.

Ik besluit voor de citroen-variant te gaan. Ik maak 2 potjes die ik naast de prullenbak en bij de fruitschaal zet. De potjes heb ik afgedekt met folie waar ik gaatjes in prik. Easy does it. En verdomd, een dag later zitten er in beide potjes ongeveer vijf fruitvliegjes. De rest van de familie fruitvlieg lijkt helaas genoeg te hebben aan het inhaleren van de citroengeur en blijft op de folie zitten. Een dag later zijn het er nog steeds vijf. Dit schiet niet op.

Ik vraag oma om raad

Die hoeft daar niet lang over na te denken: basilicum. Fruitvliegjes blijken een bloedhekel te hebben aan de geur.
Zou het echt zo gemakkelijk zijn?
Ik ren naar de winkel en ben binnen tien minuten terug met twee basilicumplanten: Vervolgens gooi ik de prullenbak en het keukenraam open om mijn vliegende vijanden ruim baan te geven.

Briljant

Een uurtje later zijn bijna alle fruitvliegjes uit mijn keuken verdwenen. Er komt een heerlijk gevoel opzetten. Het gevoel dat ik huishoudelijk de boel op orde heb. Zal ik misschien gelijk de vloer even dweilen? Ik heb nog een uur voor de kinderen uit school komen.
Die gedachte duurt ongeveer 4 seconden. Dan pak ik een blikje cola zero uit de koelkast, grijp m’n telefoon en scroll naar de laatste aflevering van Suits. Soms is het stellen van de juiste prioriteiten heel eenvoudig.

Update: de basilicumplant geurt het best als je af en toe even met je hand door de blaadjes woelt. Heb jij nou net de pech dat jouw fruitvliegjes zich niet laten wegjagen? Doe dan wat appelazijn in een schaaltje en dek af met plastic folie waar je gaatjes in prikt. De fruitvliegjes wurmen zichzelf door de gaatjes en kunnen daarna de uitgang niet meer vinden. En geloof me: je vangt er veel meer dan vijf.