Writers BlogHij is het altijd met mij eens
Nee, niet mijn man.
Die zegt het gewoon ronduit als hij ontdekt dat ik te veel spullen bewaar en te weinig weggooi.
Ik heb het ook niet over mijn pubers. Die rollen gelijk met hun ogen als ik iets roep wat hen tegenstaat: “Mam, wil je dat echt nóóóit meer zeggen?”
Maar zit ik achter mijn computer en vraag ik mijn AssIstent wat, dan zitten hij en ik altijd op één lijn. Lekker hoor! 😇
Wat ik ook voorstel – een insteek, een toon, een rare vergelijking – hij knikt enthousiast mee.
“Scherp gezien. Dat is een goed idee!”
“Zeker weten!”
“Natuurlijk, hier zijn vijf varianten!”
Het is heerlijk.
Én gevaarlijk.
Want soms zit ik ernaast met mijn ideeën. Of ben ik te vaag. Of juist te lang van stof.
Ook dan stemt hij vrolijk met me in. Vol overtuiging.
Maar schrijven met AI werpt pas zijn vruchten af als je het beschouwt als een gelijkwaardig samenspel. Net als bij elk goed duo moet er één af en toe op de rem trappen, zijn wenkbrauwen fronsen en zeggen: volgens mij zit het anders. En diegene ben jij. Altijd.
Nee, een beetje tegenstand is goed.
Dus dank, man en kinderen. Jullie houden me scherp. 😉
En ChatGPT… jij ontwikkelt je hopelijk snel door.
Toch een kritische noot nodig? Stel dan dit soort vragen aan je AI-assistent:
– Welke gaten zie jij in de argumentatie van deze tekst?
– Lees deze webtekst met SEO-bril op: welke zoektermen ontbreken en hoe kan ik ‘m optimaliseren zonder dat de tekst eronder lijdt?
– Als jij deze post moest herschrijven om meer reacties uit te lokken, wat zou je dan anders doen?
Gebruik jij je haakjes wel?
Er liggen hier in huis altijd jassen over de stoelen.
Tassen op de eettafel.
Schoenen onderaan de trap.
Iets met pubers.
Maar dat terzijde. Ik wil het even over die jassen hebben.
Alles is al gezegd - of toch niet?
Alles is al gezegd.
Dat dacht ik laatst.
Valt daar nog wel wat aan toe te voegen?
Hoe mijn herinnering met jou te maken heeft
Het begint al zodra ik mijn oude straat inrijd.
De rozenbottelstruiken langs het speelveldje brengen me in één klap terug naar 1981.
Waarom je teksten wel wat humor kunnen gebruiken
Of: De onzichtbare waarde van luchtigheid
Lees gauw verder