Writers BlogMerry Christmas
Zodra ik de sleutel in het slot steek, hoor ik haar zacht mauwen. Voorzichtig open ik de deur. Een klein bolletje zwart klemt zich vast aan mijn spijkerbroek. Ze mauwt nu nog harder. Ik til haar op en kroel door haar zachte vacht: “Heb je me gemist?”
Ze springt uit mijn armen en rent de woonkamer in. En dan zie ik ‘m: de kerstboom. Plat op de vloerbedekking. Overal ligt zand. De slingers zijn nu confetti.
Twee grote ogen kijken me aan.
Zit ze nou naar me te knipogen?
Gebruik jij je haakjes wel?
Er liggen hier in huis altijd jassen over de stoelen.
Tassen op de eettafel.
Schoenen onderaan de trap.
Iets met pubers.
Maar dat terzijde. Ik wil het even over die jassen hebben.
Alles is al gezegd - of toch niet?
Alles is al gezegd.
Dat dacht ik laatst.
Valt daar nog wel wat aan toe te voegen?
Hoe mijn herinnering met jou te maken heeft
Het begint al zodra ik mijn oude straat inrijd.
De rozenbottelstruiken langs het speelveldje brengen me in één klap terug naar 1981.
Waarom je teksten wel wat humor kunnen gebruiken
Of: De onzichtbare waarde van luchtigheid
Lees gauw verder